ผิดจากที่คาดเดาไปนิดที่บุคคลซึ่ง ART EYE VIEW มีนัดพูดคุยด้วยสัปดาห์นี้ ไม่ได้ปรากฏตัวด้วยเสื้อผ้าในโทนสีขาวดำ ดังนามสกุลห้อยท้ายฉายาที่เขามีให้กับตัวเอง แต่ไม่ผิดจากที่คาดหวังว่า เขาน่าจะเป็นอีกหนึ่งคนที่สามารถสะท้อนมุมมองทั้งในฐานะ “ครู” และ “ช่างภาพ” ผู้มีความหลงใหลในงานภาพถ่ายขาวดำได้ดี สำหรับ กันต์ สุสังกรกาญจน์ หรือ ครูกันต์ ขาวดำ ช่วงเวลาที่บรรยากาศของ “วันครู” ยังไม่ทันจางหาย ART EYE VIEW นึกถึงเขา

เมื่อพูดถึงงานปั้นที่ฉันกำลังทำอยู่ในทุกวันนี้ มีพี่บางคนได้เคยบอกกับฉันว่า”องุ่นมีของเก่าที่ติดตัวมา” ซึ่งหมายความเป็นนัยถึง งานปั้นนั้นคงเป็นสิ่งที่เคยทำมาก่อนในภพชาติที่ผ่านมาแล้วของฉัน แต่สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ไม่มีอะไรมาพิสูจน์และนอกเหนือวิสัยทั้งปวง

แม้จะเกิดมาในครอบครัวชาวนา และวางแผนเอาไว้ว่าวันหนึ่งจะกลับไปใช้ชีวิตที่บ้านเกิด ทว่าก่อนหน้านี้วรวิทย์ไม่ได้มีความตั้งใจสักนิดเลยว่า จะกลับมาสานต่ออาชีพของบรรพบุรุษ ที่มาของการเป็นศิลปินชาวนาของเขาเกิดขึ้นเพราะความจำเป็นมากกว่า หลังจากที่เมื่อ 4 ก่อนได้ตัดสินใจกลับมาทำงานศิลปะที่บ้าน เพื่อเตรียมแสดงงานร่วมกับเพื่อนศิลปินอีกคน ณ แกลเลอรี่แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ

คนงานเหล่านี้ กำลังช่วยกันฉุดลากน้ำแข็งก้อนใหญ่ยักษ์ ขึ้นจากแม่น้ำซงหัว ซึ่งมีน้ำหนักราว 250 กิโลกรัม เพื่อนำไปทำประติมากรรม เพื่อร่วมแสดงในเทศกาล เทศกาลแกะสลักน้ำแข็งและหิมะ ครั้งที่ 30 ณ เมืองฮาร์บิ้น ประเทศจีน

ความรื่นรมย์บันเทิงใจ และความสงบเย็นนั้น ดูช่างเป็นสองสิ่งที่อยู่กันคนละฟากฝั่งกันหากถูกนำมาเปรียบเทียบโดยใช้ความรู้ทางศาสนามาเป็นตัวกำหนด และฉันก็มีความรักและปรารถนาในสิ่งทั้งสองที่กล่าวมานี้ เหมือนดังตาชั่งที่บรรจุสิ่งของทั้งสองฟากฝั่งนี้ไว้ด้วยกันอย่างเท่าเทียม

ด.ญ เพ้นท์ฟ้า ชาญชุติวาณิช วัย 7 ขวบ คนนี้ ชีวิตของเธอถูกวาด ให้มีความผูกพันเกี่ยวข้องกับศิลปะมาตั้งแต่ยังไม่ลืมตาดูโลก โดย คุณพ่อ (ณัฐพร)ของเธอซึ่งเรียนจบมาทางด้านนี้ ผู้มีความเชื่อว่า ศิลปะให้แต่สิ่งดีๆกับชีวิต