ถือเป็นการชุมนุมที่มีคนกระโดดเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่ง ไปในทิศทางที่มีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันมากที่สุดครั้งหนึ่ง เพราะพวกเขาส่วนใหญ่ต่างมีเป้าหมายอันเดียวกัน นั่นคือ คัด พ.ร.บ.นิรโทษกรรม และโค่นล้ม ระบอบทักษิณ ให้สูญสลายไปจากสังคมไทย(เสียที)

เคยมีคนกล่าวไว้ว่า ความลี้ลับใดจะน่าค้นหาและหยั่งลึกได้ยากเท่ากับอารมณ์ของอิสตรีนั้นไม่มี และหากเมื่อความลึกลับแห่งห้วงอารมณ์นั้นถูกถ่ายทอดเป็นผลงานศิลปะที่เต็มไปด้วยทักษะชั้นเยี่ยม น่าจะกล่าวได้ว่าไม่น่าพลาดจริง ๆ

หลังจากเคยจัดแสดงผลงานย้อนหลังไปเมื่อปี พ.ศ.2556 ณ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ถ.เจ้าฟ้า ซึ่งจัดโดยศูนย์ศิลปะตูดยุง ร่วมกับ สถานเอกอัครราชทูตฝรั่งเศส ประจําประเทศไทย ล่าสุดศิลปินผู้มีฐานที่มั่นอยู่ที่เชียงใหม่ผู้นี้ได้เดินทางมาพำนักที่ศูนย์ศิลปะตูดยุง พร้อมกับสร้างสรรค์และทดลองเทคนิคการวาดภาพสีน้ำมันเป็นครั้งแรก

ศิลปินจำนวนมาก จากหลากหลายสาขา นำโดยศิลปินแห่งชาติ,นักเขียนรางวัลซีไรต์, นักแสดง ฯลฯ ได้ร่วมลงชื่อเพื่อร่วมเป็น “กลุ่มศิลปินเพื่อประชาธิปไตย” และได้มีมิติเพื่อคัดค้านกฎหมายนิรโทษกรรม

สำหรับผู้ที่ต้องการแสดงจุดยืน คัดค้านต่อกรณีที่รัฐบาล เสนอร่างกฎหมายนิรโทษ เข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร ไม่ว่าจะแสดงออกผ่านถ้อยคำ หรือ สัญลักษณ์ใด ความหมายก็คงไม่แตกต่างจากประโยค “กูเกลียดคนแดกชาติ” ที่ถูกเขียนอยู่บนเสื้อสีตัวสีขาวตัวนี้ ซึ่งมีลายเพ้นท์เป็นภาพคนกำลังกินชาติ

ก่อนที่ทุกวันนี้จะถูกขนานนามจากคนในวงการศิลปะส่วนหนึ่งว่าเป็น ซัลวาดอร์ ดาลี เมืองไทย ความชื่นชอบในสิ่งลึกลับและเหนือจริง (Surrealism) ของ สมพง อดุลยสารพัน ได้ค่อยๆเริ่มก่อตัวมานานมากแล้ว นับแต่ครั้งยังเป็นนักเรียนชั้นมัธยมของโรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย