ด้วยเหตุนี้จึงขอแจ้งข่าวมาทราบทั่วกัน สำหรับผู้ที่ต้องการเดินทางไปร่วมรดน้ำศพ ศิษย์เก่าช่างศิลป์รุ่น 27 ท่านนี้ ซึ่งขณะนี้ศพของเขากำลังตั้งบำเพ็ญกุศลอยู่ที่ ศาลา 3 วัดโพสพผลเจริญ ถ.ลำลูกกา คลอง 2 ต.คูคด อ. ลำลูกกา จ.ปทุมธานี (ตรงข้ามโลตัส คลอง 2) โดยจะมีพิธีรดน้ำศพ วันนี้ (20 พฤษภาคม พ.ศ.2556) เวลา 16.00 น. และจะมีการสวดอภิธรรมศพไปจนถึงวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ.2556

ผมน่าจะมีอายุไม่เกิน 10 ขวบ ตอนที่ครอบครัวพาผมไปเที่ยวสวนสัตว์ในลอนดอนเป็นครั้งแรก ผมมั่นใจว่า วันนั้นผมต้องได้เห็นสัตว์ป่ามากมายหลายชนิด แต่มีหน้าสัตว์เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ที่ตรึงอยู่ในความทรงจำของผมไม่เคยเลือน มันคือใบหน้าขนาดยักษ์ของ “กอลิล่า” ครับ

ลายเส้นนาซก้าอันมีชื่อเสียงก้องโลก คือหนึ่งในอารยธรรมโบราณที่มีอายุมากกว่า 1,000 ปี ที่สร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับผู้พบเห็น และสร้างความฉงนสนเท่ห์แก่นักโบราณคดีถึงที่มา และเทคนิคที่ชาวนาซก้าโบราณใช้ในการสร้างภาพลายเส้นขนาดมหึมานี้

บทละครของเชกสเปียร์ (Shakespeare) เป็นแรงบันดาลใจสำคัญต่อการสร้างสรรค์งานของจิตรกรอังกฤษสมัยวิกตอเรียนแทบทุกคน ไม่เว้นแม้กระทั่ง เซอร์ จอห์น เอเวอเรต มิลเลส

บอนด์ดิ้ง 01-02 จาก “กรกต” โซฟาไม้ไผ่ร่วมสมัยที่ผสานเทคนิคการผูกว่าวจุฬาเข้ากับเทคนิคสมัยใหม่ทางด้านอุตสาหกรรม พร้อมได้ฝีมือช่างจักสานดั้งเดิมจากเพชรบุรี ส่งผลให้คว้ารางวัลชนะเลิศเงินรางวัล 100,000 บาท จากการประกวดหัตถกรรมเชิงสร้างสรรค์ครั้งที่ 2 ของ ศ.ศ.ป.

ครั้งหนึ่งในอดีต “อินโดนีเชีย”เคยเป็นแหล่งที่มีบรรดาเสือโคร่งอาศัยอยู่ตามธรรมชาติทั่วประเทศมากถึงสามสายพันธุ์ เมื่อกาลเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ประชากรของมนุษย์เพิ่มจำนวนมากขึ้นอย่างรวดเร็ว จนเกิดการลุกล้ำพื้นที่เข้าไปในป่า และเกิดการล่าสัตว์ขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้