ธนาคารกรุงไทยชวนเข้าร่วมประกวด ศิลปกรรมกรุงไทย (Krungthai Art Awards) ครั้งที่ 2 เพื่อสานต่อเจตนารมณ์ในการส่งเสริมความเป็นไทย โดยสามารถส่งผลงานเข้าร่วมประกวดเป็น 2 แนวเรื่องได้แก่ 1. ศิลปกรรมเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในปี 2558 เป็นปีมหามงคลในโอกาสที่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมายุ 5 รอบ ธนาคารจึงได้เพิ่มแนวเรื่อง เพื่อเฉลิมพระเกียรติ พระผู้ทรงเป็นมิ่งขวัญของปวงชนชาวไทย ด้วยทรงมีพระมหากรุณาธิคุณ ทรงอุทิศพระองค์ในการปฏิบัติพระราชกรณียกิจนานัปการ และ 2. ศิลปกรรมกรุงไทย ที่แสดงออกถึงความเป็นไทย รวมทั้งเรื่องราวความเป็นไทยในด้านศิลปวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณี วิถีชีวิตความเป็นอยู่ ความเป็น “กรุงไทย” ที่อุดมสมบูรณ์ ก่อให้เกิดความสุข ความดีงาม นำพาสังคมสู่ความเจริญรุ่งเรือง

เผยโฉมมาแล้วนวนิยายที่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์แห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี 2558 ถือเป็นนวนิยายที่มีคุณภาพทางด้านเนื้อหาสาระอันเข้มข้น ศิลปะการประพันธ์อันงดงาม วิถีที่แจ้งชัดแห่งเจตจำนง กระบวนวิธีคิดที่ลึกซึ้งน่าสนใจ ตลอดจนความสดใหม่ในการสร้างรูปแห่งแบบของการสร้างสรรค์ที่มีค่า ประกอบด้วย 1. กาหลมหรทึก โดย ปราปต์ 2. จุติ โดย อุทิศ เหมะมูล 3. เนรเทศ โดย ภู กระดาษ 4. ประเทศเหนือจริง โดย ปองวุฒิ 5. พิพิธภัณฑ์เสียง โดย จิรัฏฐ์ ประเสริฐทรัพย์ 6. รักในรอยบาป โดย เงาจันทร์ 7. ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต โดย วีรพร นิติประภา 8. หรือเป็นเราที่สูญหาย โดย จเด็จ กำจรเดช 9. หลงลบลืมสูญ โดย วิภาส ศรีทอง กาหลมหรทึก โดย ปราปต์ นวนิยายเรื่องกาหลมหรทึกของปราปต์เป็นวรรณกรรมสมัยใหม่ที่มีความน่าสนใจและมีลักษณะโดดเด่นหลายประการ นับตั้งแต่ผู้เขียนได้สร้างโครงเรื่องของนวนิยายให้มีลักษณะแนวสืบสวนสอบสวนโดยแตกต่างไปจากนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวนตามขนบเดิมของไทยที่มีมาแต่เดิม ผ่านการซ่อนกลโคลง กลอักษรปริศนาฆาตกรรมที่ชวนให้ผู้อ่านใคร่ครวญอย่างย้อนแย้งในความรู้สึก ผ่านลักษณะการเล่าเรื่องแบบซับซ้อนของความโกลาหลของคดีฆาตกรรมรอยสักหลายคดีในเวลาใกล้เคียงกัน ความซับซ้อนของการเล่าเรื่องเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมในนวนิยายเรื่องนี้เป็นกลวิธีการทดลองรูปแบบการแต่งแนวใหม่ของผู้เขียนโดยพยายามใช้การสร้างภาพตัวต่อค่อยๆ เติมให้เต็มในภาพใหญ่จนท้ายที่สุดคำตอบคลี่คลายว่าใครคือฆาตกร ขณะเดียวกันการดำเนินเรื่องก็ชวนให้ผู้อ่านรู้สึกลุ้นอยู่ตลอดเวลาว่าตัวละครตัวใดคือฆาตกรที่แท้จริงด้วยกลวิธีที่แยบคายทางวรรณศิลป์ซึ่งไม่ได้โดดเด่นด้วยภาษาในการแต่งเท่านั้น หากแต่โดดเด่นด้วยวิธีการเดินเรื่องแบบภาพยนตร์คือรวดเร็ว ฉับไว และการใช้คำในภาษาเป็นกุญแจสำคัญนำไปสู่ความโกลาหลของคดีต่างๆ รวมทั้งผสมผสานกับการนำขนบของฉันทลักษณ์ทางวรรณคดีไทยเข้ามาจัดวางอย่างเหมาะสมในตัวบท พร้อมๆ กับสอดแทรกเกร็ดความรู้ทางประวัติศาสตร์และสถานที่ที่เกิดขึ้นจริงลงในเหตุการณ์สมมติในนวนิยายอย่างกลมกลืนและแนบเนียน นับเป็นความน่าสนใจและความโดดเด่นของนวนิยายเรื่องนี้ที่มีสีสันตั้งแต่การเล่นกับชื่อเรื่องจนมาถึงการเล่นกับวิธีการเล่าเรื่องที่แยบคายและซับซ้อนอย่างลงตัวพอดี